انگار.....

انگــــار دیده اند مرا باز با شما

با اینکه فارغید از این حرف ها شما

اندوه جاده های جهان را گریستم

تا سایه ی مرا بکشانند تا شما

عاشق شدیم و شهر خبر شد ولی هنوز

لبخند می زنید بر ایــن ماجـــرا شما

پس راست گفته اند که شبها برای ماه

تعریف مـی کنید همین قصــه را شما؟

خامم... منی که پنجره ام خیس اشک شد

از عشق حرف می زنم اما چرا شما؟

آنقدر عاشقم که نمی دانم این غزل

از عشق بود؟ کار خودم بود؟ یا شما